Virtual Teams

Only available on StudyMode
  • Download(s) : 152
  • Published : December 17, 2012
Open Document
Text Preview
PDF hosted at the Radboud Repository of the Radboud University Nijmegen

This full text is a publisher's version.

For additional information about this publication click this link. [http://hdl.handle.net/2066/19547]

Please be advised that this information was generated on 2012-12-04 and may be subject to change.

Communication and Collaboration in Virtual Teams
Did we get the message?

Gaby Rasters 2004

Copyright: 2004 by Gaby Rasters Cover design by H.T.L Janssen ISBN: 90-9018652-2 Printing: Print Partners Ipskamp All rights are reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without the prior permission of the author.

Communication and Collaboration in Virtual Teams Did we get the message?

Een wetenschappelijk proeve op het gebied van de Managementwetenschappen

Proefschrift ter verkrijging van de graad van doctor aan de Radboud Universiteit Nijmegen op gezag van Rector Magnificus prof.dr. C.W.P.M. Blom, volgens besluit van het College van Decanen in het openbaar te verdedigen op maandag 6 december 2004 des namiddags om 1:30 uur precies

door Gaby Rasters Geboren op 11 februari 1975 te Weert

Promotor: Co-promotor:

Prof.Dr. B.Dankbaar Dr. G.A.N. Vissers

Manuscript commitee:

Prof. Dr. W. de Nijs Prof. Dr. G.M. Duysters (TUe/OSM) Prof.Dr. P. van den Besselaar (UVA/FMG)

“I will only say this once. I’ve never said it before. This kind of certainty comes but just once in a lifetime.” (The Bridges of Madison County)

_____________________________________
Acknowledgements
With a little help from my friends

Soms eenzaam achter mijn computer. Heb ik een lange reis gemaakt. Ik heb bereikt wat ik bereiken wilde: Ik heb geleerd, gevoeld en dus geleefd. Het schrijven van een proefschrift is een lang en ingewikkeld en soms ook een zeer vermoeiend en frustrerend proces. Dankzij mijn inmiddels velen (virtuele) vrienden uit het vak ligt dit boek nu voor u. Bij mijn sollicitatie voor de baan van AIO, ergens in 1998, stond mij een doel helder voor ogen: een boek schrijven! Dat leek me het allermooiste wat er beroepsmatig te behalen viel. Vooral het schrijven van een dankbetuiging zoals deze leek me geweldig. Vanaf de eerste dag als AIO had ik al een dankwoord in mijn hoofd. De gedachte hieraan heeft me op ‘moeilijke momenten’ er door heen gesleept. En nu is het zo ver: ik mag de mensen om me heen bedanken. Heerlijk ook dat dit de enige paar bladzijden zullen zijn waarop ik van mijn begeleiders niet al te veel commentaar zal krijgen. Geen eindeloze herschrijvingen. Vooraf aan de bedankjes wil ik toch nog even iets kwijt over mijn eigen ervaring bij het schrijven van dit proefschrift. Ik heb mijn onderzoek als zeer interessant, spannend en boeiend ervaren. Het onderzoek naar communicatie op afstand heeft mijn fascinatie naar de manier waarop het Internet mensen met elkaar in verbinding brengt, alleen nog maar meer gevoed. Of het dankwoord na die 5 jaren als promovendus wezenlijk verandert is? Ik denk van niet. De mensen die belangrijk waren en nog zijn zullen hun plekje hierin terug vinden. Ik gaf al aan dat het een proces is geweest, en gedurende al die jaren zijn er mensen om me heen gekomen en gegaan. In die opeenvolgende jaren waren verschillende mensen op verschillende periodes in tijd belangrijk, sommige voor een korte (beroepsmatige) periode, andere voor langer. In die tijd heb ik afscheid moeten nemen van Opa en Oma Rasters, dat viel zwaar. Het schrijven van mijn proefschrift liep min of meer gelijk met de toppen en dalen in mijn eigen leven. De dalen vooral gekenmerkt door “pukkels” en “rugpijn”. Mijn promotor zag altijd wel wanneer ik in een zogenaamde “aio-dip” aanbeland was.

De ontwikkeling van mijn denken is ook een proces geweest. Waarschijnlijk zou ik het nu allemaal anders aanpakken. Ik heb (van mijn fouten) veel geleerd. De...
tracking img