Talababa

W95 1/1 27-31
Inaalam ang Kahinaan, Kabalakyutan, at Pagsisisi

  ANG kasalanan ay isang bagay na kinapopootan ng mga Kristiyano—isang pagkabigong maabot ang matutuwid na pamantayan ni Jehova. (Hebreo 1:9) Nakalulungkot, lahat tayo ay nagkakasala sa pana-panahon. Lahat tayo ay nakikipagpunyagi sa minanang kahinaan at di-kasakdalan. Subalit kadalasan, kung ipahahayag natin ang ating mga kasalanan kay Jehova at taimtim na sisikaping huwag nang ulitin ang mga ito, makalalapit tayo sa kaniya taglay ang malinis na budhi. (Roma 7:21-24; 1 Juan 1:8, 9; 2:1, 2) Pinasasalamatan natin si Jehova na, salig sa haing pantubos, tinatanggap ang ating sagradong paglilingkod sa kabila ng ating mga kahinaan.

  Kung ang isa ay mahulog sa malubhang pagkakasala dahil sa kahinaan ng laman, agad siyang nangangailangan ng pagpapastol kasuwato ng pamamaraan na binalangkas sa Santiago 5:14-16: “Mayroon bang sinumang may-sakit [sa espirituwal] sa inyo? Tawagin niya ang mga nakatatandang lalaki ng kongregasyon sa kaniya . . . Kung nakagawa siya ng mga kasalanan, ito ay ipatatawad sa kaniya. Kung gayon hayagang ipagtapat ang inyong mga kasalanan sa isa’t isa at ipanalangin ang isa’t isa, upang kayo ay mapagaling.”

  Kaya naman, kapag ang isang nag-alay na Kristiyano ay nakagawa ng malubhang pagkakasala, higit pa kaysa personal na pag-amin kay Jehova ang kailangan. Kailangang gumawa ng ilang hakbang ang matatanda, yamang nanganganib ang kalinisan o kapayapaan ng kongregasyon. (Mateo 18:15-17; 1 Corinto 5:9-11; 6:9, 10) Baka kailangang alamin ng matatanda: Nagsisisi ba siya? Ano ang umakay sa kasalanan? Iyon ba ay bunga ng isang sandali ng kahinaan? Iyon ba’y pamimihasa sa kasalanan? Ang gayong pag-alam ay hindi laging simple o maliwanag at humihiling ng malaking kaunawaan.

  Papaano naman kung ang pagkakasala ay dahil sa pagtataguyod ng isang landasin ng kasamaan at balakyot na paggawi? Kung gayon, malinaw ang pananagutan ng matatanda. Nang nagbibigay ng tagubilin tungkol sa paghawak... [continues]

Read full essay