Rural Tourism in Poland

Only available on StudyMode
  • Pages : 10 (2028 words )
  • Download(s) : 812
  • Published : May 28, 2010
Open Document
Text Preview
Jan Kwiatkowski

Stan agroturystyki w Polsce, szanse i bariery rozwoju

1. Wprowadzenie

Za Maciejem Drzewieckim (1995), agroturystyka jest formą wypoczynku odbywającego się na terenach wiejskich o charakterze rolniczym, opartą o bazę noclegową i aktywności rekreacyjne związane z gospodarstwem rolnym lub równoważnym i jego otoczeniem (przyrodniczym, produkcyjnym i usługowym). Wchodzi w skład szerzej pojmowanej turystyki wiejskiej, która, obok biznesowej, kulturowej, aktywnej, rekreacyjnej, specjalistycznej, przygranicznej, tranzytowej i miejskiej, należy do priorytetowych obszarów produktu turystycznego Polski wg zaleceń Strategii rozwoju krajowego produktu turystycznego Polski, opracowanego w ramach programu Phare Tourin II (Młynarczyk 2002). Ponadto Polskie władze od lat stawiają na rozwój sektorów pozarolniczych na wsi, a jedno gospodarstwo agroturystyczne świadczące usługi turystyczne uruchamia na obszarze wiejskim około 10 nowych miejsc pracu (Dębniewska, Tkaczuk 1997). Szybki rozwój turystyki wiejskiej, a w tym agroturystyki, jest zatem w Polsce oczekiwany. Polska wieś powinna w przyszłości przyciągać coraz więcej turystów zagranicznych i zatrzymywać polskich turystów w kraju. Agroturystyka to forma turystyki alternatywnej, będącej odpowiedzią na niszczącą środowisko przyrodnicze turystykę masową. Obiekty agroturystyczne są rodzajem indywidualnej bazy noclegowej, a gospodarstwa nastawiają się na turystów indywidualnych. Klienci agroturystyki są mieszkańcami dużych miast, w szczególności są to rodziny z dziećmi zatrzymujący się na dłuższy pobyt, bądź wędrowcy zatrzymujące się na krótko (Drzewiecki 1995).

2. Historia agroturystyki w Polsce

Pierwszych trendów wypoczywania na wsi możemy doszukiwać się w Polsce u schyłku XIX wieku (Drzewiecki 2001). Był to początek okresu modernizmu w światowej kulturze i w tym czasie w środowiskach inteligenckich pojawiło się zainteresowanie życiem na wsi, co zresztą widać w znanych dziełach literackich tego okresu: „Weselu” Wyspiańskiego, czy „Chłopach” Reymonta. Dodatkowo, wraz z postępującą industrializacją, życie w mieście stawało się coraz bardziej uciążliwe i jego mieszkańcy zaczynali tęsknić za bliskim kontaktem z naturą. W tym czasie najczęściej podróżowano do ośrodków wiejskich położonych na obrzeżach miast. Do dziś, osobami odwiedzającymi wsie są mieszkańcy dużych miast. W 1937 roku powstała Spółdzielnia Turystyczno-Wypoczynkowa „Gromada” wprowadzając w Polsce pierwsze formy zorganizowanego wypoczynku na wsi. Jej kontynuacją były powojenne „wczasy pod gruszą”, które jednak nie wytrzymywały konkurowania ze zorganizowaną turystyką masową w tym okresie (Młynarczyk 2002). Po 1989 roku pojawiły odpowiednie warunki do rozwoju agroturystyki w Polsce, dzięki powstaniu instytucji wspierających wielofunkcyjny rozwój wsi, takich jak Centrum Doradztwa i Edukacji w Rolnictwie, ośrodki doradztwa rolniczego oraz programów pomocowych i stowarzyszeń agroturystycznych (Wiatrak 2003).

3. Liczba obiektów agroturystycznych w Polsce i ich przestrzenne rozmieszczenie

Wg. danych Instytutu Turystyki, w 2007 roku w Polsce zarejestrowanych było 8790 obiektów agroturystycznych i stanowiły one 28,9% ogółu obiektów noclegowych w Polsce. Ich duża liczba nie świadczy jednak o wysokiej popularności agroturystki, ponieważ wykorzystanie kwater jest niewielkie. W 2003 roku wynosiło zaledwie 20,4%. Dane na temat liczby obiektów agroturystycznych w województwach w latach 2005 – 2007 przedstawia Tabela 1.

Tabela 1. Liczba obiektów agroturystycznych w województwach w latach 2005 - 2007

|Województwo |Liczba obiektów agroturystycznych | | |2005 |2006 |2007 | |Dolnośląskie |410 |481 |592 | |Kujawsko-pomorskie...
tracking img