Asdasd

MIECZYSŁAW SZOSTAK

Rola państwowych inwestycji zagranicznych w „paraprywatyzacji”
sektora telekomunikacji w Polsce

  1. O kontrowersjach pojęciowych wokół bezpośrednich inwestycji zagranicznych
      Niewątpliwie globalizacja jest tematem najbardziej dziś chyba modnym i najczęściej dyskutowanym w gronie naukowców, publicystów i polityków. Jest to zarazem zjawisko bardzo kontrowersyjne, bo samo pojęcie globalizacji jest różnie interpretowane. Nie wdając się szerzej w spory pojęciowe, warto podkreślić, że globalizacja jest najbardziej zaawansowaną i złożoną formą umiędzynarodowienia życia gospodarczego. Oznacza ona rosnące przenikanie się i scalanie rynków narodowych poszczególnych krajów, różnych sektorów i gałęzi ich gospodarek.[1] Spektakularnym skutkiem globalizacji jest niebywała ekspansja międzynarodowej działalności przedsiębiorstw, wymiany handlowej i   przepływów kapitałowych, zwłaszcza w postaci zagranicznych inwestycji bezpośrednich (BIZ).
      Według tzw. wzorcowej definicji, ustalonej wspólnie przez ekspertów OECD i MFW, mianem BIZ określa się inwestycje podejmowane w celu uzyskania trwałego wpływu na działalność przedsiębiorstwa zlokalizowanego w innym kraju oraz dla osiągnięcia długotrwałych korzyści z tego tytułu. Równocześnie we wspomnianej definicji precyzuje się, że inwestycję bezpośrednią stanowi tylko takie przedsięwzięcie, w którym pojedynczy inwestor kontroluje przynajmniej 10% akcji zwykłych lub głosów firmy działającej za granicą   i/lub faktycznie wpływa na proces podejmowanie decyzji w takiej firmie.[2]
      W literaturze światowej akcentuje się zazwyczaj, że długotrwałe zainteresowanie inwestora działalnością zagranicznej firmy filialnej i sprawowanie przez niego efektywnej kontroli nad taką filią to dwie podstawowe cechy, które pozwalają odróżnić BIZ od   inwestycji portfelowych. Te ostatnie polegają na zakupie zagranicznych   obligacji lub akcji obcych spółek bez angażowania się w zarządzanie takimi spółkami. Przyjmuje się przy... [continues]

Read full essay